Manifest PKWN - Manifest Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (też: Manifest PKWN, Manifest lipcowy) – odezwa Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (PKWN) do narodu polskiego ogłoszona z datą 22 lipca 1944 roku. Jako miejsce ogłoszenia podano miasto Chełm. W rzeczywistości został podpisany i zatwierdzony przez Józefa Stalina w Moskwie 20 lipca 1944 roku, a następnie również tam ogłoszony. Manifest ukazał się w formie obwieszczenia wraz z pierwszymi dekretami PKWN jako rządu tymczasowego.
Manifest podpisali członkowie PKWN z przewodniczącym Edwardem Osóbką-Morawskim i wiceprzewodniczącymi Wandą Wasilewską i Andrzejem Witosem na czele. Tekst Manifestu PKWN został rzeczywiście upubliczniony 22 lipca, ale nie miało to miejsca w Chełmie, lecz w Moskwie[1]. Ogłoszono go na antenie Radia Moskwa. Pierwszą wersję drukowaną (Manifest „trzyszpaltowy”) również wydrukowano w Moskwie[2].
Ten niezmiernie ważny dla powojennej historii Polski dokument stanowił podstawy dla organizacji państwa w tle triumfu największej w historii ludzkości kampanii antyfaszystowskiej oraz jednej z największych fal rewolucji w dziejach Europy zwieńczonej zwycięskim pochodem na ziemiach polskich.
(…)
Pomimo zahamowania oraz całkowitej uzurpacji czcigodnego postępu niesionego w myśl Manifestu, na poziomie politycznym i gospodarczym kraju, nieco ponad dekadę później, pozostaje on do dzisiaj promiennym symbolem zwycięstwa i postępu. (…)
Jeśli dobrze liczę, to nico ponad dekadę później upadał stalinizm? No raczej grubo.
Musiałem sobie odświeżyć;
Oświadczenie do tego plakatu;
Jeśli dobrze liczę, to nico ponad dekadę później upadał stalinizm? No raczej grubo.
pamiętam, jak to się nazywało “trzecioświatowy maoizm”.